Neem ik te veel hooi op mijn vork?

Vorige week schreef ik hoe ik terug gestart ben als ondernemer. De waarheid is dat dit bijna niet gebeurde.

Ik had plannen:

  • plannen om live te gaan,
  • om actiever te zijn in mijn Facebook groep,
  • om het online mindfulness en Qi Gong programma volledig af te hebben voor lancering,

In plaats daarvan was ik een week voor mijn lancering moe en wilde alleen maar slapen.

Dat wil niet zeggen dat ik niet enthousiast ben. Ik ben erg blij met wat ik doe en ik weet dat ik de nodige achtergrond heb om dit te doen slagen. Je dromen verwezenlijken vergt gewoon veel energie en ik moet rekening houden met mijn beperkingen.

Vriend of vijand?

Ik hoorde van veel vrienden de bezorgdheid dat ik te veel hooi op mijn vork nam. Werken, gidsen, een zaak starten,… Het leek wel alsof ik op 10 plaatsen tegelijk was. Daar komt nog bij dat het mooie weer van de voorbije weken voor veel mensen leuk is. Voor mensen met een auto-immuunziekte is de zon echter gevaarlijk.

Het voelde echt als een jojo tussen buiten willen zijn en twijfelen of ik beter binnen zou blijven. En de bezorgdheid is terecht!

Ik ben niet onoverwinnelijk. We moeten allemaal naar ons lichaam luisteren en onze grenzen leren kennen. We moeten leren toegeven dat het soms niet gaat.

En wat dan…?

Ik had mijn lancering kunnen uitstellen, maar heb het niet gedaan. Jaren ervaring heeft me geleerd mijn eigen ritme te vinden. Ik wist dat ik op dat moment in een rustiger fase zat om mijn batterijen op te laden en er bij de eigenlijke lancering helemaal tegenaan te kunnen gaan.

Oké de voorbereiding was niet 100%. Maar ik stond er wel! En ik ben tevreden over mijn eerste week. Op deze manier weet ik trouwens ook dat ik niet te moe ben om van mijn resultaten te genieten.

Wil je zelf ook genoeg energie overhouden om van je dromen te kunnen genieten wanneer ze werkelijk uitkomen?

Download dan de gratis balans formule met 4 stappen naar meer rust, energie en voldoening in je leven.

 

De kracht van doorzetten

Het is 3 uur ’s morgens wanneer ik dit schrijf en de derde nacht op rij dat ik niet kan slapen. Dit komt waarschijnlijk door de opwinding en ideeën rond de lancering van mijn nieuw boek. Nog maar 2 dagen! Jeetje wat is het snel gegaan. blij dat ik eindelijk heb kunnen doorzetten.

Op 20 juli stuurde ik een manuscript door naar boekscout.nl die ook al mijn eerste boek lupus, een jaar zonder einde uitgaf. Een dag later kreeg ik een positief bericht en 2 dagen later was het contract getekend. (In realiteit geven ze je binnen een week antwoord wat nog steeds erg snel is.)

En te bedenken dat dit manuscript drie jaar lang in een doos in mijn bureau gelegen heeft tussen de rest van mijn onafgewerkte hersenspinsels. De originele versie hiervan verhuisde zelfs mee! Het gekste is dat dit manuscript echt af was. Zes weken na de ‘good to go’ is het weg naar de drukker en wacht ik vol spanning op het eerste echte fysieke exemplaar.

Nu ja af…

Het moest natuurlijk nog nagelezen worden op fouten, de covertekst moest geschreven worden, de uitgever boekscout.nl zorgde voor een mooie cover en lay-out,…

Er kwam ook een ISBN nummer zodat het boek straks in elke erkende boekhandel verkrijgbaar is.

En dan moet het echte promotionele werk natuurlijk nog beginnen: persberichten, een nieuwe website, visitekaartjes,…

De radertjes in mijn hoofd werken op volle toeren met als resultaat dat ik nu dus raderal 3 nachten op rij wakker word en niet meer kan slapen. Een deel komt misschien door de lupus en hoe mijn systeem nu eenmaal in elkaar zit. het grootste deel is echter te wijten aan mijn creatieve geest die op deze uren van de nacht actief wordt wanneer alle andere beslommeringen van de dag zijn uitgeschakeld.

En wat doe je daar aan?

Schrijven en plannen maken. Slapen doe ik later wel.

Groeten
Steffie

P.S. Op zondag 13 september houd ik een boeklanceringsfeestje op Facebook. Wil je erbij zijn en me vragen stellen over het boek? Laat dan hieronder je naam en e-mail na. Je ontvangt dan tegelijk inspirerende berichten en updates over de boeken.